Impressie van Natanja den Boeft

Vrijdag 12 april 2019

Ontmoeten is een beweging

Eendaagse workshop over het werken met je lichaam als basis voor communicatie.

Anna Verberne en Natanja den Boeft zijn bewegingsdocenten en hebben ieder hun eigen praktijk. Anna in de feldenkraismethode en iakai shiatsu en Natanja in ki en cranio-sacraaltherapie. Zij werken al een lange tijd samen en ervaren een vonk in het combineren van de Feldenkraisbewegingsmethode met aikido en vrijere beweging. Op zaterdag 6 april hebben zij een workshop gegeven voor de A3N Leerplaats, in Kloosterhotel Zin te Vught.

 

Wens

Anna nodigt mij uit om samen een gratis les te geven binnen de nationale Feldenkraisweek. We combineren Feldenkrais met Aikido en vrijere beweging. Als we napraten ontploft er iets, een vuur laait op. Vol materiaal en verbindingen naar waar we als mens en als docent / therapeut in geloven.

Gedachte

We verzamelen bronnen, oefeningen. We gaan de studio in, experimenteren en proberen. We schrijven, praten, bewegen. Alles mag gehoord worden, erbij horen.

Vorm

We condenseren het materiaal. We boetseren ermee tot de essentieelste verbindingen die we het samen komen, tot we ‘ja’ voelen. Nog een paar keer: open gooien en weer condenseren, nog meer verbinden van onze bronnen en onszelf. We schrappen, we tunen steeds fijner. Spelen wordt ons hoofdwoord. Ja!

Aankomst

Mooie plek, op het gazon de magnolia die glorieus bloeit. Licht door de ramen, een lieveheersbeestje op het tapijt. We maken de ruimte op maat, we sjouwen en lachen.

Ontmoeten

Dertien vrouwen wagen het erop, stellen zich open voor ons verhaal, gaan met ons en met elkaar op ontdekkingstocht in het lichaam. Het lege midden, de basis, waar zit dat eigenlijk? Adem achter het heiligbeen in plaats van in de buik – wat een verschil in hoe je dat laat kijken! De energie in de ruimte verandert voelbaar als we met zijn allen in het bekken zakken en de blik ruimtelijk houden, en van daaruit bewegen. Alsof ook de ruimte boven ons open gaat. Eigen ruimte – stop zeggen, wegstappen. Zoveel mogelijkheden om die ruimte te moduleren, en ook om hem te behouden ten opzichte van de ander. Spelen! Ik zie tranen en ben blij dat ook die laag van geraaktheid er mag zijn. Kwetsbaarheid, durven delen wat minder makkelijk gaat, naast lachen en de lichte energie van het spel.

Afscheid

We drinken in de zon een glaasje en praten na, van het een in het ander, licht. Een zachte aandacht waarin ook waar we van hier heengaan een plek heeft.

Koesteren

Wat zijn we menselijk! Het raakt me opnieuw hoe de miniem kleine bewegingen diep in het lijf, de kleinste gewaarwordingen van een verandering ergens van binnen de basis zijn voor onze uitdrukking in de wereld. Dat te zien, dat te ervaren, dat te voelen gebeuren, dat is mijn motor.